Corporate denken, het lukt me maar niet.

Corporate denken, het lukt me maar niet. 

Ik werk bij een klein bedrijf en we zijn alweer enige tijd geleden overgenomen door een pandjeshuis, daar was het geld op en hebben ze ons verkocht aan een grote tent die op haar beurt weer is overgenomen door een nog grotere tent. Zeg maar van een trekkerstentje naar een evenementen tent. Ik zit er nu al enige tijd in, ik probeer me zo ver mogelijk te houden van het gedoe. Je moet daarvoor corporate kunnen denken en dat lukt me gewoon niet. Vergaderingen, stuurgroepen, coca's etc etc. Een woordenboek is er niet echt voor, dus ik maak hier maar een beginnetje. 

Synergie, dit betekend dat je met zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk vergaderd om te zorgen dat je uiteindelijk niet tot een resultaat komt. 

Schaalvoordeel, dit is een term die je op veel manieren kunt uitleggen. Je met een grote groep mensen vergaderen, mailen en vervolgens met inspanning van een juridische communicatie maken die je dan stuurt naar een leverancier. Om dan een voorstel te ontvangen wat je informeel al was toegezegd. 

Stuurgroep Dit dient als vervanging voor een projectleider, met als doel om een zoveel mogelijke gedeelde verantwoordelijkheid te hebben voor een niet behaald resultaat. 

Business as usual De leugen richting medewerkers en klanten om te zeggen we gaan alles veranderen waar je waarde aan hecht. 

KPI's Dit zijn meetpunten om managers die totaal geen benul hebben van wat ze aan het doen zijn houvast te geven. De relevantie van deze meetpunten lijkt van minder belang te zijn. 

Klanten Dit is verder niet relevant en als je daar klant wat van vindt dan kun je oprotten en dat heet dan churn.

Manager dit zijn de mensen die altijd netjes hebben gedaan wat de manager van ze vroeg, niet gehinderd door enige mening of kennis. 

Zo kan ik nog uren doorgaan, je merkt, dit is niet goed voor werk plezier of klanten, zij zijn de de dupe. 

Waarom is nee een vies woord?

Waarom is nee een vies woord?

Nee mag niet meer, het is een vies woord geworden. Ondanks dat de psychologen en coaches ons om de oren slaan met dat je je grenzen moet aangeven mag je in een corporate omgeving niet zomaar nee zeggen. Je mag wel nee zeggen, maar dan moet het zo omkleed zijn dat het lijkt dat je ja zegt en je eigenlijk nee bedoeld. Intussen is 'Ja, maar' zeggen het nieuwe nee zeggen. 

Ook zijn er stromingen die verbieden dat je nee zegt tegen je kinderen, dit zou wonderkinderen laten verrijzen. Nee beperkt kinderen in de ontwikkeling. Nee is negatief en je komt er niet mee vooruit. De beperkingen die het woord nee met zich meebrengt zijn onwenselijk. 

Als we werken dan is het ergens nog wel eens lastig om nee te zeggen, in gevallen waar iemand meer werk wil afschuiven of iets dergelijks. Maar we hebben dit gedrag ook in groepen waar dit effect nog sterker is, iedereen reageert instemmend en als je dat niet doet ben je outcast. 

Hoe meer je ja zegt hoe meer je het normaal je het gaat vinden. Intussen zijn er mensen die gebruik maken van dit jaar gedrag en zullen bewust gebruik maken van je verlangen om ja te zeggen. Ze dwingen daarmee garanties af die je eigenlijk niet wil geven bijvoorbeeld. 

Als je eigenlijk nee wil zeggen maar intussen ja zegt is dat een form van liegen. We vinden met elkaar eerlijkheid zo belangrijk.

Het begin

Zo zit je dan op een zondag middag bij zo'n Indoor speeltuin. Onze kinderen hebben allemaal wat en dan ben je blij als je eens langer dan tien minuten kan zitten zonder gestoord te worden. Ondanks de enorme herrie is er even rust, even tijd om je eigen gedachten te laten gaan. Er Is altijd een enorme drang om dingen te uiten. Als je dan te weinig gelegenheid hebt om te uiten dan Is het net een ontsteking die dicht Is, dat komt er dan uiteindelijk op een onprettige manier uit. 

Zelf ben ik een lange periode ziek geweest, een zware burn-out uitmondend in een depressie. Ik ben er uiteindelijke uit gekomen , al zegt m'n vrouw nog regelmatig dat ik er nog niet uit ben. En dat heb ik ervaren als een emotionele cocon waar ik niet uit kwam. Om het allemaal een beetje proportie te kunnen zetten raffel ik wel het e.e.a. op papier. 

Wie ben ik, ik hou het anoniem, zo kan ik iets verder ingaan op de situatie op mijn werk. Noem me maar Peter, ik heb een aantal kinderen, ook een tweeling.

Wat houdt me bezig, wat niet? Computers, alles wat niet-windows gebaseerd is. Veel dingen die bij die computers horen zoals netwerken. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in zaken die te maken hebben met bouwen zoals 3D printers, CNC machines, houtbewerking, metaalbewerking. Mijn hart gaat sneller kloppen van grote voertuigen zoals treinen, boten en vliegtuigen. Ik heb niet zoveel met auto’s en motoren, tenminste niet met nieuwe. Verder heb ik een warm hart voor zaken uit de recente geschiedenis.